fairnESSkultur Alpha Version: Feel free to sign up and join in while our work keeps progressing for you.

  • Nederlands
  • English
  • Français
  • Deutsch
  • Italiano
  • Español

Stel je voor,

het leven betovert je met al zijn wonderen....

Wat we willen bereiken met het tijdschrift...

 

fairzückt! (betekent: verrukt ) is het fairBraucher magazine voor de duurzame levensstijl van de fairnESSkultur. Het presenteert mensen, projecten en bedrijven die "anders" gedacht en gedaan hebben in hun vakgebied - in het belang van iedereen - en met succes. Hun acties creëren een meerwaarde voor mens & natuur, (natuurbeschermings)projecten om over na te denken, suggesties voor implementatie in je eigen dagelijks leven, excursies, vakantietips & regio's om te ontdekken of grote netwerken om deel te nemen & te ondersteunen.

 

fairzückt! wil graag een verlangen opwekken om ideeën en rolmodellen te ontdekken, aan te moedigen, te presenteren die laten zien dat het ook anders kan. Dat iedereen een bijdrage kan leveren aan "eerlijke verandering" en hoe gemakkelijk het voor ieder van ons soms kan zijn om met kleine stapjes goede dingen te ondersteunen.

 

Naast de commerciële nieuwswaardefactoren en de inmiddels verspreide "wat kan ik zelf veranderen" mentaliteit wil fairzückt! aanzetten tot het aanpakken & fairChange, het bewust positief accentueren van de schoonheid & het unieke van onze natuur & haar fragiele evenwicht en het herinneren aan de creatieve kracht & actiemogelijkheden van ieder autonoom individu in de zin van de Verlichting.
Omdat ieder van ons zijn of haar bijdrage kan leveren aan een betere toekomst & alles samen kunnen we samen veel goede dingen bewegen & mooie dingen ervaren... dus laat je verrukken!

 

Een paar kleine inzichten in het eerste nummer (klik op de foto voor een leesvoorbeeld) het tijdschrift is in gedrukte, Duitstalige versie in de winkel verkrijgbaar.

 

Ausgabe N°1

 

 

 

Redactioneel N° 1:

Ik weet niet hoe het met jou zit. Maar elke keer als ik een beeld zie van onze unieke blauwe planeet, ben ik volledig eerlijk! en ik ben gevuld met een diep gevoel van ontroerende bewondering ... nederigheid ... dankbaarheid ... verwondering over dit wonder van het leven. Ik zou zelfs zeggen dat ik verliefd ben op dit blauwe marmer en me verantwoordelijk voel om mijn uiterste best te doen om dit wonder te helpen beschermen en te bewaren voor toekomstige generaties. Het laat me sprakeloos achter hoe perfect alles in balans is in de mooiste kringlopen en evenwichten als vanzelf, levend van en met elkaar. Hoe veelzijdig alles groeit, bloeit, sterft en weer deel uitmaakt van de cyclus van het leven.

 

En het laat mij ook sprakeloos achter hoezeer wij als mensen in deze fragiele cycli ingrijpen om onze hebzucht naar kortetermijnwinsten, dumpingprijzen en de drang naar zogenaamd grenzeloze groei te bevredigen. Dat is iets minder betoverend. Want zoals je zo duidelijk kunt zien: deze knikker heeft een beperkte oppervlakte. Met een beperkte hoeveelheid groen. We kunnen niet grenzeloos groeien en land en natuur grenzeloos consumeren. We moeten zo snel mogelijk opnieuw nadenken! U leest deze zin waarschijnlijk niet voor het eerst. En waarschijnlijk ook niet de laatste keer. Maar ik hoop dat dit tijdschrift een kleine bijdrage kan leveren om u te laten zien dat het de moeite waard is om een verandering te maken.

 

Omdat het mooi is. Omdat het leuk kan zijn. Omdat er zoveel te ontdekken, te bewonderen en te genieten valt. Omdat we deel uitmaken van deze aarde - ook al vergeten we dit graag in het dagelijks leven. Omdat we allemaal op dezelfde planeet wonen. Als onderdeel van één grote aarde-familie. En omdat we allemaal samen elke dag iets kunnen doen om deze planeet in al zijn schoonheid te behouden. Het is ons huis. En als je van een afstand naar dit huis kijkt, heeft de oneindige diversiteit geen grenzen. De enige grenzen die we meestal tegenkomen zitten in ons hoofd. In onze manier van oordelen. Dingen sorteren in lades. Passend. En maar al te vaak horen we een "dit gaat niet werken". Of "dat kun je niet doen."


We zijn zo gewend geraakt dat we vaak de ruggengraat missen om onze eigen weg te gaan. Maar kijk naar deze bal: Wat zijn de grenzen? En wie zegt dat je iets niet kunt doen? Of dat je slechts op een bepaalde manier iets kunt doen? Een tijdschrift publiceren?! Afdrukken is dood! Alleen?! Je zult het niet halen! Oh, nog een "rechts-schrijffout" en de foto heeft een blauwzweem - verkeerde belichting! Ja. Misschien. Technisch correct, denk ik. Maar is dat uiteindelijk wel bepalend voor het succes of de mislukking? Om te leveren binnen de normen en verwachtingen? Of gaat het ook niet om de zaak die aan de orde is? Over de intentie om een verschil te maken in het geheel? Om het hoofd gewoon als een knikker te duwen en nieuwsgierig te kijken in welke richting het zich zal bewegen? Om de eigen richting te vinden, niet op gestandaardiseerde paden, maar op het open terrein.

 

Want dat is waar dit tijdschrift en alle mensen die het introduceert over gaat: Mensen die dat gewoon doen. Ze laten zich niet uit het oog verliezen wat echt belangrijk is in de alledaagse normen, maar volgen integendeel hun innerlijke kompas. Handelend op eigen verantwoordelijkheid. Laat zien wat je doet. En resultaten creëren met een toegevoegde waarde. Het gaat om thema's die niet op onze grote knikker rondlopen, om ideeën, benaderingen en projecten over hoe we allemaal in kleine stapjes kunnen bijdragen aan een eerlijke verandering. Want samen kunnen we een eerlijke kans maken. Het is tijd om naar het grote geheel te kijken en onszelf als onderdeel daarvan te zien. Want de problemen die we op deze unieke blauwe planeet hebben veroorzaakt zijn groter dan de problemen die we onszelf elke dag tussen onze schouders door vertellen in ons spirituele universum.

 

Of om Kant te citeren, "Heb de moed om je eigen intellect te gebruiken." Volg je innerlijke kompas. Doe het gewoon. Het gaat er niet om de eerste keer iets "goed" te doen. Doe gewoon je best. En dus wens ik je veel plezier en inspiratie met dit tijdschrift en alles wat je eerlijk maakt! en beweegt ...

Met vriendelijke groet,

 

                               Sina Patricia

 

 

 

Indrukken van het N°1: